Hoş Geldin Üç Ay

Üç aylar herkese hayırlı olsun. Regaib kandiliniz mubarek olsun

Niçin Yaşıyorum? [bir yakma hikayesi]

Niçin Yaşıyorum? [bir yakma hikayesi]

Geldik en başta söylenmesi gerekenin en sonda söylendiği ana. Gerçek!

Şu dünyada bazı insanlar var ki hiçbir işlerini doğru yapmazlar. Hep korkaktırlar. Hep çevrelerindekilerin onları ezmelerine kişiliklerini yok etmelerine izin verirler. Sürekli gülüp için için ağlarlar. Özgür değillerdir. Herhangibir değerleri yoktur. Her sorunlarını çözmek için yeni sorunlar üretirler çözüm diye. Tüm bunları bir de iyi olmak başkalarını incitmemek adına falan yaptıklarını söylerler [bu bahaneler aya yol bize gülmekten ölüm sebebi olur]. Zaten bu insanlar yeri geldimi kendilerini esir alanlar gibi başkalarınıda kırıp geçirirler. Bu bahsettiğim insanlar toplumun en az yarısıdır [fazlaca iyimserserim nedense]. Hepsi birbirinin ayağına bağlı birer gülledir çekerler böylece okyanusun dibine yanlarındakilerini ömürleri boyunca. Hep iyiye meyilli görünürler ama aslında hiç oralı değildirler. İyiyi en fazla dinlerler bir lütufta bulunuyormuş gibi sonra dönerler hayat dedikleri ölüme yüzlerini. Acı çekmek için doğmuşlardır. Allah’ın varlığı umurlarında bile değildir. Hep yardım isteyip gönderdiği yardıma yüz çevirdikleri Allah’ın nasıl farkında olabilirlerki! Sürekli neden ben? neden ben? diye sorup Allah’ım bana bir işaret gönder deyip zaten önlerine serilmiş olanı kaf dağının ardında sanıp zümrüdü ankanın onu yüklenip gelmesini Allah’tan isteyen garip insanlar. Sürekli seviyeleri kritiktir. İntihardan kaç kere döndükleri, ölümü kaç kere arzuladıkları ya da bunalımdayken kaç kere ölümün eşiğine geldiklerinin sayısı belli değildir. Yaşarlar ama ölüdürler. Gerçek onlar için kaçtıklarıdır. Tüm bu saçmalıkları tecrübe diye yutarlar. Kendilerine zararı olacak her haltı yerler bir kere bile gerçekten doğru ve güzel bir şeyi gerşekten doğru ve gerçek sebeplerle yapmazlar. Bu kadar yeterli tarif için.

İşte böyle üç beş tane insan var ki hepsini birden yaktım gitti. Gerçi çokta umurunuzdaydı ya bu güne kadar benim ne yaptığım ya da ne olduğum. Benim de kendinin ne olduğu ya da ne yaptığı umrunda olmayan bu bazı daha insan olma gerçeğine erişememişler umrumda değil artık.

Bu yazı aslında ilk gün yazılmalıydı. Ama sürekli ertelendi. Çünkü ben böyle yazılar yazmak için gelmedim dünyaya. Bir çok insan başkalarının hayatını karartmakta, zehirlemekte ya da bulandırmakta istekli. Ben sadece Allah’ın benden istediğini yapmaya çalıştım. Ama buraya kadar. Artık Emre yok! Sadece Yangın var. Yaşadığınızı sandığınız hayat sadece bir yanılsama siz ölüsünüz ve yaşamayada niyetiniz yok!

[Bunlar anlaşılmak için yeterli satırlar.]

ERTELEME

 

Bir müddet daha sessizlik…

FIRTINA ÖNCESİ HER NEYSE O İŞTE

Çarşamba günü son sınavım var. Çarşamba, Perşembe  ya da Cuma günü burada fırtına kopacak. Bunu engelleyebilecek çok az şey var!